اتم ها کوچکترین ذراتی هستند که در یک واکنش شیمیایی نمی توانند زیر تقسیم شوند. یک اتم مثبت حاوی یک هسته متراکم و چندین الکترون بار منفی اطراف هسته است. هسته یک اتم منفی بار منفی دارد، و الکترون های منفی اطراف آن به طور مثبت شارژ می شوند. هسته یک اتم مثبت از پروتون های دارای بار مثبت و نوترون های خنثی تشکیل شده است. آنتیپروتون در هسته اتم منفی بار منفی دارد، به طوری که هسته اتم منفی بار منفی دارد. هنگامی که تعداد پروتون ها با تعداد الکترون ها یکسان باشد، اتم خنثی است؛ در غیر این صورت، یک ایون با بار مثبت یا منفی است. بسته به تعداد پروتون ها و نوترون ها، انواع اتم ها نیز متفاوت هستند: تعداد پروتون ها تعیین می کند که اتم متعلق به کدام عنصر است، و تعداد نوترون ها تعیین می کند که کدام ایزوتوپ عنصر است. [۳] اتم ها مولکول ها را تشکیل می دهند و همان نوع اتهامات در مولکول هایی که موادی را تشکیل می دهند یکدیگر را دفع می کنند و انواع مختلف اتهامات یکدیگر را جذب می کنند.
ترتیب قطر اتمی حدود ۱۰⁻ متر ⁰ است. جرم اتم بسیار کوچک است، به طور کلی -27th قدرت، و جرم عمدتا در پروتون ها و نوترون ها متمرکز شده است. الکترون های توزیع شده در خارج از هسته وجود دارد، و گذار الکترون یک طیف تولید می کند. الکترون خواص شیمیایی یک عنصر را تعیین می کند و تأثیر زیادی بر مغناطیس اتم دارد. تمام اتم هایی که تعداد پروتون های یکسانی دارند عناصری را تشکیل می دهند و بیشتر هر عنصر دارای ایزوتوپ ناپایدار است که می تواند تحت پوسیدگی رادیواکتیو قرار گیرد.
اتم در اصل یک مفهوم انتزاعی با اهمیت آنتولوژیک در فلسفه بود. با پیشرفت درک انسان، اتم به تدریج از یک مفهوم انتزاعی به یک نظریه علمی تغییر کرد. هسته های اتمی و الکترون ها ذرات میکروسکوپی هستند و اتم ها را تشکیل می دهند. و اتم ها می توانند مولکول تشکیل دهند.
发送反馈
历史记录