بوتولیسم نوزاد

در سال ۱۹۷۶ آمریکا برای اولین بار موارد بوتولیسم نوزاد را گزارش کرد. عمدتاً در نوزادان از ۱ تا ۱۲ ماه به ویژه نوزادان زیر ۶ ماه رخ می دهد. با توجه به محیط خاص دستگاه روده و عدم وجود فلور محافظ و اسید صفراوی که کلستریدیوم بوتولینوم را مهار می کند، هنگامی که یک نوزاد اسپورهای کلستریدیوم بوتولینوم یا غذای آلوده به اسپور را می خورد، اسپورها جوانه می خورند، تکثیر می شوند و در روده های نوزاد تولید مثل می کنند. سم های عصبی تولید شده جذب می شوند و باعث مسمومیت می شوند. علائم معمولی یبوست، ضعف در تغذیه با شیر مادر، کاهش اشتها و دستگیری رشد است. در موارد شدید، مرگ ناشی از دستگیری تنفسی است. در ایالات متحده در ۲۰ سال گذشته، بروز بوتولیسم نوزاد از بوتولیسم منتقله از مواد غذایی پیشی گرفته است. هر سال حدود ۲۵۰ مورد بوتولیسم نوزاد تشخیص داده می شود و عسل تأیید شده است که یکی از غذاهای نوزاد برای نوزادانی است که اسپور بوتولینوم می نوشند. یک. در کشور ما گزارش های کمی از بوتولیسم نوزاد وجود دارد. دلیل اول عدم وجود داده های جامع بررسی اپیدمیولوژیک بوتولیسم نوزاد است که رد نمی کند که بسیاری از موارد پیدا نشده است؛ دوم به دلیل علائم بوتولیسم نوزاد و مرگ ناگهانی بالینی نوزاد است. سندرم (Suddeninfantdeathsyndrome, SIDS) مشابه است، و برخی از قضاوت های غلط بالینی را نمی توان رد کرد.