اگر سرب خون بیش از حد بالا باشد، نشان می دهد که مسمومیت با سرب رخ داده است. باعث یک سری عملکردهای غیرطبیعی سیستم عصبی بدن، سیستم خون، و دستگاه گوارش خواهد شد. بر عملکردهای طبیعی بدن انسان تأثیر خواهد گذارد.
سرب یک عنصر فلزی سنگین با سم شناسی عصبی است و هیچ عملکرد فیزیولوژیکی در بدن انسان ندارد. غلظت سرب خون ایده آل آن صفر است. با این حال، با توجه به همه جا سرب در محیط زیست، مقدار مشخصی سرب در اکثریت قریب به اتفاق بدن انسان وجود دارد. اگر مقدار سرب در بدن بیش از سطح خاصی باشد، باعث آسیب به سلامت خواهد شد، و تفاوت های فردی بسیار بزرگ است. کودکان به دلیل سوخت و ساز بدن و ویژگی های رشدی به ویژه نسبت به سمیت سرب حساس هستند. مطالعات تایید کرده اند که وقتی سطح سرب خون حدود ۱۰ug/dL (۰٫۴۸۳umol/L) باشد، اگرچه برای تولید تظاهرات بالینی خاص کافی نیست، اما می تواند تأثیر نامطلوبی بر رشد فکری کودکان، رشد فیزیکی، توانایی یادگیری و شنوایی داشته باشد.
آخرین مطالعه بیمارستان کودکان مرکز پزشکی سینسیناتی در آمریکا نشان می دهد که آمریکا استانداردی بیش از حد بالا برای سرب در خون کودکان تعیین کرده است. بروس لانگفر، پژوهشگر این بیمارستان معتقد است که استاندارد سطح سرب خون در کودکان در آمریکا باید بیشتر پایین بیاید. محققان دریافتند که حتی اگر غلظت سرب خون کودکان با استاندارد 100 میکروگرم در لیتر مطابقت داشته باشد، عوارض جانبی سمی سرب بر کودکان هنوز آشکار است. در موارد شدید، کودکان مبتلا به این سم ضریب هوشی پایین، حرکات دست و پا چلفتی و عملکرد ناامید کننده ای در مدرسه خواهند داشت. دکتر لانفل و شرکای تحقیقاتی اش ۲۷۶ نوزاد تازه متولد شده آمریکایی را پیگیری و بررسی کردند. آن ها سطح سرب خون این نوزادان را در سنین مختلف زمانی که شش ماه تا چهار ساله بودند اندازه گیری کردند. در چهار سالگی، IQs این نوزادان نیز اندازه گیری شد. محققان دریافتند که بین سطح سرب در خون نوزادان و ضریب هوشی آنها رابطه معکوس وجود دارد. دکتر لانفر معتقد است که بر اساس نتایج تحقیقات جدید، این استاندارد تنها می تواند در ۵۰ میکروگرم سرب در هر لیتر خون تعیین شود. وی همچنین تاکید کرد: تمرکز کاهش خطرات سرب باید از درمان به پیشگیری تغییر مکان داد.