در سال های اخیر سرعت خودروها همچنان افزایش یافته و وزن کل کامیون ها و اتوبوس ها همچنان افزایش یافته است. علاوه بر این، کاهش عمومی مرکز گرانش اتومبیل ها و استفاده گسترده از لاستیک های با قطر کوچک و پهن بخش، موقعیت نصب ترمزها را محدود می کند. بنابراین استفاده از ترمزهای دیسکی با پایداری حرارتی ترمز بهتر بر روی کامیون های سنگین و اتومبیل ها رو به افزایش است. ترمز دیسک را می توان به ترمز دیسک کالیپر و ترمز دیسک کامل تقسیم کرد.
ترمز دیسکی را ترمز دیسکی نیز می نامند. اصل کار آن را می توان توسط یک دیسک توصیف کرد. هنگامی که دیسک چرخان را با انگشت شست و انگشت اشاره خود پین می کنید، دیسک چرخش را متوقف خواهد کرد. ترمز دیسکی روی یک خودرو از یک پمپ روغن ترمز، یک دیسک ترمز متصل به چرخ و کالیپر ترمز روی دیسک تشکیل شده است. هنگام ترمز، مایع ترمز پر فشار پیستون را در کالیپر هل می دهد و کفش ترمز را در برابر دیسک ترمز فشار می دهد تا اثر ترمز تولید کند.
ترمز دیسکی گاهی ترمز دیسک نامیده می شود. آن ها به ترمز دیسک معمولی و ترمز دیسک تهویه شده تقسیم می شوند.
ترمزهای دیسک تهویه شده فاصله ای بین دو دیسک ترمز باقی می مانند تا اجازه عبور جریان هوا از شکاف را داشته باشد. برخی از دیسک های تهویه نیز بسیاری از دریچه های دایره ای را بر روی سطح دیسک مته می کنند، یا شکاف های تهویه را بر روی سطح دیسک یا سوراخ های تهویه مستطیلی پیش ساخته قطع می کنند. ترمزهای دیسکی تهویه شده از اثر جریان هوا استفاده می کنند و اثرات خنک کننده و گرمایشی آن ها بهتر از ترمزهای دیسکی معمولی است. مزیت اصلی ترمزهای دیسکی این است که می توانند هنگام ترمز با سرعت های بالا به سرعت ترمز کنند. اثر از بینش گرما بهتر از ترمزهای طبل است. بهره وری ترمز خوب است و نصب تجهیزات الکترونیکی پیشرفته مانند ABS آسان است. مزایای اصلی ترمز درام این است که کفش ترمز کمتر پوشیده, کمتر در هزینه, و آسان برای تعمیر. از آنجا که نیروی ترمز مطلق ترمز درام بسیار بیشتر از ترمز دیسک است، معمولاً بر روی کامیون های درایو چرخ عقب استفاده می شوند.