از اواسط قرن ۱۹ تا آغاز قرن بیستم، تحقیقات در مورد هسته پیشرفت قابل توجهی داشته است.
۱- در سال ۱۸۷۵ گیاه شناس آلمانی ای ای استراسبرگر ابتدا اشیاء رنگ آمیزی را در سلول های گیاهی توصیف کرد و به این نتیجه رسید که همان گیاهان هر کدام تعداد مشخصی از اشیاء رنگ آمیزی دارند.
۲- بارانتسکی در سال ۱۸۸۰ ساختار مارپیچی اجسام رنگی را توصیف کرد و پیتزنر در سال بعد ذرات رنگی را کشف کرد.
۳- در سال ۱۸۸۵ محقق آلمانی سی لیولر قانون ثابت تعداد اشیاء رنگی را پیشنهاد کرد.
۴- در سال ۱۸ دبلیو والدل رسماً اجسام رنگی در هسته را کروموزوم نامید.
۵- در سال ۱۸۹۱ دانشمند آلمانی اچ هنکین کروموزوم X را در سلول های اسپرم حشرات مشاهده کرد.
۶- در سال ۱۹۰۲ دبلیو ال استیونز، ای.B ویلسون و دیگران کروموزوم Y را کشف کردند.
پدیده تقسیم سلولی در این مدت مورد توجه قرار گرفته و به دقت مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.
۱- در سال ۱۸۶۷ گیاه شناس آلمانی دبلیو هافمیستر در گیاهان بود و ای اشنایدر در سال ۱۸۷۳ در حیوانات بود. آن ها به ترتیب تقسیمات غیر مستقیم را با جزئیات بیشتری توصیف کردند.
۲- در سال ۱۸۸۲ سیتولوژیست آلمانی دبلیو فلمینگ اصطلاح میتوز را برای جایگزینی تقسیم غیرمستقیم پس از کشف تقسیم طولی کروموزوم ها پیشنهاد کرد. ه. Heuzer توزیع کروموزوم ها در طول تقسیم غیر مستقیم را توصیف کرد؛ پس از او، EA Strassburger تقسیم میتوز به: اوایل، اواسط، اواخر، و ترمینال؛ او و دیگر محققان نیز میوز را در گیاهان مشاهده کردند و پس از تحقیقات بیشتر، سرانجام هاپلوئید و دیپلوئید را متمایز کردند. تعداد کروموزومها .
۳- در سال ۱۹۳۳ اچ باور کروموزوم های پلی تن را در سلول های لوله مالپیکی پشه ها کشف کرد.
۴- در سال ۱۹۳۴ تی اس پاینت این ساختار را در درسوفیلا، و پرتوهای آر.ال کینگ و اچ.دبلیو در چیرونومید کشف کرد.
کروموزوم های پلی تن کروموزوم های عظیمی هستند که در برخی سلول های گلدی لاروهای دیپتر وجود دارند. در دروسوفیلا طول آن ها حدود ۱۰۰ برابر کروموزوم های طبیعی است و هر کروموزوم از بسیاری (تا ۴۰۰) تشکیل شده است که از الیاف رنگ شده تشکیل شده است که باندهای رنگی تیره و اینتربندهای رنگی سبک را بر روی کل کروموزوم نشان می دهد. تشکیل آن به دلیل میتوز در هسته است (تنها کروموزوم ها تقسیم می شوند اما هسته نیستند)، بنابراین هر کروموزوم پلی لاین در واقع توسط بسیاری از کروموزوم ها تشکیل می شود. این نوع کروموزوم حجیم است که تجزیه و تحلیل ساختار ریز کروموزوم را تسهیل می کند. علاوه بر این، فعالیت عملکردی کروموزوم های پلی تن را می توان بر اساس حباب های تورم قضاوت کرد.
تا ۱۹۷۰ نبود که هسته ها در زیر میکروسکوپ الکترونی مشاهده می شدند؛ کمی بعد، همراه با استخراج بیوشیمیایی، مشاهده شد که کروموزوم های موجود در متافاز به اصطلاح پروتئین داربست به عنوان هسته هستند، و فیبرهای DNA برای تشکیل مارپیچ کشیده شده اند.