نقش گریس
نقش گریس در درجه اول روانکاری، حفاظت و آب بندی است.
اکثر گریس ها برای روانکاری استفاده می شوند و به عنوان گریس ضد اصطکاک نامیده می شوند. گریس ضد اصطکاک عمدتا در کاهش اصطکاک مکانیکی و جلوگیری از سایش مکانیکی نقش دارد. در عین حال، آن را نیز در برابر خوردگی فلز و مهر و موم در برابر گرد و غبار محافظت می کند. بعضی از گریس ها به طور عمده برای جلوگیری از زنگ زدگی و یا خوردگی فلز استفاده می شود، به نام گریس محافظتی است. به عنوان مثال، ژل نفت صنعتی دارای مقادیر کمی از گریس برای آب بندی است، به نام گریس آب بندی، مانند روغن گریس. اکثر گریس یک ماده نیمه جامد با سیالیت منحصر به فرد است.
روغن با این اصل کار می کند که ضخیم کننده روغن را در موقعیتی قرار می دهد که نیاز به روانکاری دارد. هنگامی که یک بار وجود دارد، ضخیم کننده روغن را آزاد می کند و به عنوان یک روان کننده عمل می کند.
این در دمای معمولی و در حالت استراحت یک جامد است و می تواند شکل آن را بدون جریان جاری نگه دارد و می تواند به فلز بیفتد. در دمای بالا یا هنگامی که به نیروی خارجی منتهی می شود، بیش از یک حد مشخص، به عنوان یک مایع به جریان می افتد. هنگامی که گریس با حرکت دادن قطعات در دستگاه برش داده می شود، می تواند جریان و روانکاری کند، اصطکاک را کاهش می دهد و بین سطوح متحرک پوشانده می شود. هنگامی که عمل برشی متوقف می شود، می تواند قوام خاصی را بازگرداند. این سیالیت خاص از روغن مشخص می کند که می توان آن را در مناطقی که مناسب برای روغنکاری مناسب نیستند روان کنند. علاوه بر این، از آنجا که ماده نیمه جامد است، عمل آب بندی و حفاظت آن بهتر از روغن های روان کننده است.