نقش پراکنده
1. براق را بهبود بخشیده و اثر تسطیح را افزایش می دهید. اثر واقعی به پراکندگی نور در سطح رنگ بستگی دارد (یعنی درجه مشخصی از صاف بودن. البته لازم است که ابزار را آزمایش کنید تا مشخص شود که آیا به اندازه کافی صاف است ، نه تنها با توجه به تعداد و شکل از ذرات اولیه ، بلکه با توجه به حالت ترکیبی آنها) ، هنگامی که اندازه ذرات از نور حادثه 1/2 کوچکتر باشد (این مقدار نامشخص است) ، نور انکسار می شود ، براق دیگر افزایش نمی یابد ، و کدورت از کدورت با پراکندگی برای تأمین نیروی پنهان اصلی افزایش نمی یابد (به جز سیاه کربن ، بیشتر به جذب نور متکی است و رنگدانه های آلی فراموش می شوند). توجه: نور حادثه بدین معنی است که دامنه نور مرئی خوب نیست. با این حال ، به کاهش تعداد اصلی ذرات توجه کنید ، یعنی کاهش ویسکوزیته ساختاری. اما افزایش سطح سطح تعداد رزین های آزاد را کاهش می دهد. با این حال ، سطح بندی عمومی پوشش های پودری به اندازه ممکن مناسب نیست.
2 ، برای جلوگیری از موهای رنگ شناور.
3 ، استحکام رنگ را بهبود بخشید توجه داشته باشید که استحکام رنگ در سیستم اتوماتیک اتوماتیک به اندازه ممکن نیست
4- ویسکوزیته را کاهش داده و میزان رنگدانه بارگذاری شده را افزایش دهید.
5- کاهش لخته سازی به حدی است که هرچه انرژی سطح ذرات ریزتر بیشتر باشد ، قدرت جذب پراکندگی نیز بیشتر می شود ، اما پراکندگی با قدرت جذب بیش از حد بالا ممکن است عوارض جانبی روی خواص فیلم ایجاد کند.
6. افزایش پایداری ذخیره سازی دلیل مشابه موارد فوق است. هنگامی که پراکندگی پایداری کافی نداشته باشد ، ثبات ذخیره بدتر خواهد شد (البته از عکس شما مشکلی نیست).
7. افزایش رندر رنگ ، افزایش اشباع رنگ ، افزایش شفافیت (رنگدانه های ارگانیک) یا قدرت مخفی (رنگدانه های معدنی).