اصل انتشار خودبه خودی
انتشار خودبه خودی که با نام های انتشار خودبه خودی و گذار کوانتومی نیز شناخته می شود، یک فرایند ساطع کننده نور اتم ها است. اتم ها برای انتقال از سطح انرژی پایین به سطح انرژی بالا هیجان زده هستند. اتم ها در سطح انرژی بالا (حالت هیجان زده) ناپایدار هستند. بدون هیچ گونه نفوذ خارجی، آن ها خود به خود و به طور مستقل از سطح انرژی بالا به سطح انرژی پایین برمی گردند، در حالی که یک فتون با انرژی hν=E2-E1 را آزاد می کنند. این فرایند بازگشت خود به خود از یک حالت هیجان زده به حالت انرژی پایین تر، فرایند انتشار خودبه خودی نامیده می شود. فرایند تشعشعاتی که اتم ها را هیجان زده می کند تا خود به خود به سطوح انرژی پایین تر گذار کنند. الکترون های اتم در سطح انرژی بالا E2 به طور کلی باید به سطح انرژی پایین تر E1 گذار کنند، و در عین حال تابش نور را با انرژی E2-E1 منتشر می کنند. اگر این فرایند بدون تأثیر عوامل خارجی خود به خود انجام شود، به آن تابش خودبه خودی می نامند. این مکانیسم نورانی منبع نور معمولی است.