گیاهان آب خود را از دست می دهند و سلول ها نمی توانند علائم تنش طبیعی را حفظ کنند. از آنجا که گیاهان نیز در حال از دست دادن آب (مانند تعرق) در حالی که جذب آب، هنگامی که پتانسیل آب خاک پایین تر از یک مقدار خاص است، جذب و از دست دادن این آب را نمی توان متعادل، و آب از دست رفته خواهد شد بیش از آب جذب شده، و گیاه ویلتینگ رخ می دهد زمانی که تورگور از دست داده است. در این زمان اگر از بین رفتن آب کاهش یابد، آب می تواند به تعادل جدیدی برسد، بنابراین فشار تورگور گیاه ترمیم می شود و پدیده پژمردگی از بین می رود.
در تولید کشاورزی این پدیده پژمردگی زمانی رخ می دهد که جذب آب محصولات کشاورزی نتواند زیان آب را جبران کند. به عنوان مثال، در زیر آفتاب سوزان تابستان، بخش های جوان گیاهان دیکوتیلدون ساگ می کنند. برگ های جوان علف ها به لوله ها حلقه می کنند. اگر پژمردگی برای مدت کوتاهی رخ دهد، بر رشد محصولات تأثیری نخواهد داشت. اگر پژمردگی برای مدت طولانی رخ دهد، فتوسنتز ضعیف می شود، رشد و توسعه مسدود می شود و در موارد شدید باعث مرگ گیاهی خواهد شد.