فناوری نانو که با نام فناوری نانو نیز شناخته می شود، فناوری ای برای مطالعه خواص و کاربردهای مواد با اندازه ساختار بین ۱ نانومتر تا ۱۰۰ نانومتر است. پس از اختراع میکروسکوپ تونل زنی اسکن در سال ۱۹۸۱، دنیای مولکولی به طول ۱ تا ۱۰۰ نانومتر به دنیا آمد. هدف نهایی آن استفاده مستقیم از اتم ها یا مولکول ها برای ساخت محصولات با توابع خاص است [2]. بنابراین فناوری نانو در واقع فناوری ای است که از اتم ها و مولکول های واحد برای ساخت ماده استفاده می کند.
از تحقیقات تا کنون سه مفهوم در مورد فناوری نانو وجود دارد:
اولی فناوری نانو مولکولی است که توسط دانشمند آمریکایی دکتر درکسلر در کتاب «ماشین آفرینش» در سال ۱۹۸۶ پیشنهاد شده است. با توجه به این مفهوم، ماشینی که مولکول ها را با هم ترکیب می کند را می توان در استفاده عملی قرار داد، به طوری که انواع مولکول ها می توانند به صورت خودسرانه با هم ترکیب شوند، و هر نوع ساختار مولکولی را می توان تولید کرد. این مفهوم فناوری نانو پیشرفت قابل توجهی داشته است.
مفهوم دوم نانوتکنولوژی را به عنوان حد فناوری میکروماشینگ قرار می دهد. به این صورت که فناوری شکل گیری مصنوعی ساختارهای به اندازه نانو از طریق نانو دقت "پردازش" است. این فناوری پردازش در سطح نانو نیز کوچک سازی نیمه هادی را در حدود رسیدن به حد خود می کند. حتی اگر تکنولوژی موجود به توسعه خود ادامه دهد، از نظر تئوری، در نهایت به حد خود خواهد رسید. این به این دلیل است که اگر عرض سیم مدار به تدریج کاهش یابد، فیلم عایق تشکیل دهنده مدار به شدت نازک خواهد شد که اثر عایق را از بین خواهد برد. علاوه بر این مشکلاتی مانند تولید گرما و تکان دادن وجود دارد. محققان برای حل این مشکلات در حال مطالعه انواع جدیدی از فناوری نانو هستند.
مفهوم سوم از منظر زیست شناسی پیشنهاد می شود. در اصل موجودات دارای ساختارهای در مقیاس نانو در سلول ها و بیوفیلم ها هستند. توسعه کامپیوترهای مولکولی DNA و رایانه های زیستی سلولی به بخش مهمی از نانو بیوتکنولوژی تبدیل شده است.