تاریخچه خرک قطب

خرک قطب از انسان های باستانی با استفاده از چوب های چوبی و نیزه برای پرش بر فراز موانع سرچشمه گرفته است. بر اساس رکوردها، یک بازی عبور از رودخانه در ایرلند در سال ۵۵۴ پس از ظهر وجود داشت. قطب خرک یک رویداد ژیمناستیک محبوب در مدارس آلمان است. در سال ۱۷۸۹ بوش آلمان ۱٫۸۳ متر پرید که اولین نتیجه مستند در جهان بود. به عنوان یک ورزش دو و میدانی، برای اولین بار در بریتانیا توسعه یافت. در ۱۷ آوریل ۱۸۴۳ جان روپر حرفه ای بریتانیایی از ۲٫۴۴ متر در پنریت عبور کرد. در پایان قرن ۱۹ در کشورهای اروپایی محبوب شد. قطب ها اولین قطب هایی بودند که از قطب های چوبی استفاده کردند، با حداکثر امتیاز ۳٫۳۰ متر؛ در سال 1905، وزن سبک تر و قطب بامبو انعطاف پذیر استفاده شد، با حداکثر نمره 4.77 متر؛ در سال ۱۹۳۰ یک قطب فلزی نسبتاً قوی ظاهر شد و ورزشکاران نگران شکستن قطب نبودند. این می تواند نقطه گرفتن را افزایش دهد و سرعت رویکرد را افزایش دهد، و بهترین نتیجه ۴٫۸۰ متر است. در سال ۱۹۴۸ آمریکا یک قطب فایبرگلاس سبک تر و انعطاف پذیرتر طراحی و ساخت که از ارتفاع ۶ متری فراتر رفته است. قطب های خرک قطب را می توان از فایبرگلاس، فلز یا دیگر مواد مناسب، با طول ۴٫۴۸ تا ۴٫۵۲ متر و حداکثر وزن ۲٫۲۵ کیلوگرم ساخت. طول و قطر قطب محدود نیست، اما سطح باید صاف باشد. ورزشکاران معمولاً قطب های خود را برای شرکت در این رقابت ها می آورد. خرک قطب مردان و زنان به ترتیب در سال های ۱۸۹۶ و ۲۰ در فهرست رویدادهای المپیک قرار گرفت.