گازهای گلخانه ای در کشورهای توسعه یافته

کشورهای توسعه یافته عمدتاً سیاست های جامع اقتصادی و مالی را برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای اتخاذ می کنند، از جمله: توافقات داوطلبانه، مالیات بر دی اکسید انرژی/کربن، تجارت انتشار گازهای گلخانه ای، سهمیه های تولید انرژی تجدیدپذیر یا هم نسلی، استانداردهای بهره وری انرژی، و مشوق های بودجه مستقیم انرژی انرژی تجدیدپذیر، مانند نرخ ترجیحی، کمک های بلاعوض، معافیت های مالیاتی و غیره. با این حال، این سیاست ها دائماً با تفاوت های اجرا در حال تغییر هستند. گرفتن مالیات بر ₂ CO به عنوان مثال، از مالیات خالص به فرم «مالیات + یارانه» تغییر کرده است. در اوایل دهه ۱۹۹۰، برخی از کشورهای توسعه یافته شروع به اجرای مالیات انرژی یا CO₂ بر اساس محتوای کربن سوخت ها کردند تا درآمد مالی را افزایش دهند و/یا وابستگی خود را به منابع نفتی خارجی کاهش دهند.