با توجه به تغییرات قطب ها، توسعه خرک قطب را می توان به ۴ مرحله تقسیم کرد:
(1) مرحله قطب چوبی
در اوایل اروپا قطب ها همگی از چوب ساخته می شدند و پایین قطب به یک پنجه آهنی سه رشته ای مجهز بود. ورزشکار قطب چوبی را روی زمین وارد می کند و به سرعت در امتداد قطب بالا می آید. هنگامی که قطب در حال سقوط است، از روی نوار متقاطع می پرد، بنابراین به آن «پرش قطب کوهنوردی» می نامند. صعود قطب در سال ۱۸۹۰ ممنوع شد.
در طاق قطب اولین بازی های المپیک در سال ۱۸۹۶، ورزشکار آمریکایی دبلیو هویت با یک قطب چوبی ۳٫۳۰ متر پرید تا به قهرمانی دست پیدا کند.
(2)مرحله قطب بامبو
اروپایی ها در سال ۱۹۰۵ بامبو را از چین و ژاپن معرفی کردند و در سال ۱۹۰۹ از آن در دبیرستان قطب خرک استفاده کردند. از آن زمان به بعد رسماً «قطب خرک» نام گذاری شد. از آنجا که قطب های بامبو سبک و انعطاف پذیر هستند، بهبود مداوم فناوری ترویج می شود. در سال ۱۹۱۲ ام رایت آمریکایی برای اولین بار با ۴٫۰۲ متر علامت ۴ متر را شکست. در سال ۱۹۲۴، IAAF رسماً موافقت کرد که از سطل های گودال چوبی و چاله های شن استفاده کند. با افزایش سرعت رویکرد و افزایش ارتفاع گرفتن، عملکرد ورزشی نیز به طور مداوم بهبود می یابد. در سال ۱۹۴۲ سی ومدا آمریکایی با ۴٫۷۷ متر بیشترین رکورد را برای قطب های بامبو ثبت کرد.
(3)مرحله قطب فلزی
از آنجا که قطب های بامبو شکننده هستند، قطب های فلزی به تدریج جایگزین قطب های بامبو شدند. اگرچه میله های فولادی در سال ۱۹۳۰ وجود داشت، اما محبوبیتی نداشتند. میله های آلومینیومی در سال ۱۹۵۲ ظاهر شدند. با توجه به بافت قوی میله فلزی، ورزشکاران جرات بالا بردن نقطه میله، سرعت بخشیدن به رویکرد، و افزایش محدوده نوسان. در سال ۱۹۵۷ ورزشکار آمریکایی بی گوتوسکی با ۴٫۷۸ متر رکورد جهانی را شکست. در سال ۱۹۶۰ ورزشکار آمریکایی دی برگ رکورد بلندترین قطب فلزی را با ۴٫۸۰ متر ثبت کرد.
(4)مرحله قطب فیبر شیشه ای
در اوایل سال ۱۹۴۸ برخی از مردم از قطب های فایبرگلاس استفاده می کردند، اما عملکرد آن ها به دلیل تسلط ضعیف بر حرکات رضایت بخش نبود. تا اوایل دهه ۱۹۶۰ میله های فایبرگلاس در آمریکا بیرون آمدند. در سال ۱۹۶۱ ورزشکار آمریکایی جی دیویس اولین رکورد میله فایبرگلاس را با ۴٫۸۳ متر ثبت کرد. در سال ۱۹۶۲، IAAF رسماً استفاده از قطب های فایبرگلاس را تصویب کرد و عملکرد ورزشی به بهبود خود ادامه داد. ورزشکاران آمریکایی بی استنبرگ و جی پنل ۵٫۱۳ متر و ۵٫۲۰ متر پریدم.