اروپا اولین منطقه ای در جهان بود که تحقیقات علوم نانو را آغاز کرد. با این حال، به دلیل اینکه در آن زمان اتحادیه اروپا برای هماهنگی و برنامه ریزی وجود نداشت، عدم کمک مالی و حمایت مدیریتی مرتبط در مرحله اولیه تحقیقات منجر به مشکل کسب حق ثبت اختراع شد. کمیسیون اروپا با موانع زیادی مواجه شد، در ماه مه ۲۰۰۴ مجموعه ای از پروژه های فناوری نانو را به منطقه اروپا و جامعه بین المللی صادر کرد تا عزم اروپا را برای بهبود رقابت پذیری فناوری نانو اعلام کند.
اتحادیه اروپا برنامه های خود را به پنج حوزه اصلی تحقیق و توسعه (R&D)، زیرساخت (زیرساخت)، آموزش و آموزش (آموزش و آموزش)، نوآوری (نوآوری) و بعد اجتماعی (بعد اجتماعی) تقسیم می کند.
بر اساس برآوردها، اگر طرح اتحادیه اروپا را می توان در امتداد http://baike.baidu.com/edit/٪E7٪BA٪B3٪E7٪B1٪B3٪E6٪8A٪80٪E6٪9C٪AF/144920 ترویج کرد، انتظار می رود تا سال ۲۰۱۰ ده ها میلیارد یورو درآمد اقتصادی برای اروپا تولید کند. پارلمان اروپا همچنین تاکید کرد که بالا بردن آگاهی عمومی از فناوری نانو نیز بخشی از طرح کلی توسعه نانو است. علاوه بر این، بهداشت عمومی، ایمنی، مسائل زیست محیطی و حمایت از مصرف کننده نیز در این موضوع گنجانده شده است. در حال حاضر علم نانو و فناوری نانو هنوز زمینه های نوظهور R&D هستند و اجسامی که باید حل و تحقیق شوند همگی در سلسله مراتب اتم ها و مولکول ها وجود دارند. کاربرد علوم نانو در چند سال آینده بسیار پیش بینی شده است، و ملزم به تاثیر قابل توجهی بر تمام فناوری ها است. در آینده، تحقیق و توسعه فناوری نانو نیز تغییرات عمده ای در زمینه های سلامت انسان، غذا، تحقیقات زیست محیطی، علم اطلاعات، ایمنی، علم مواد نوظهور، و ذخیره انرژی ایجاد خواهد کرد. در مرحله ششم طرح چارچوب (FP6) که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ توسط اتحادیه اروپا انجام شد، بودجه تحقیق و توسعه فناوری نانو و مواد نوظهور تقریباً ۱٫۳ میلیارد یورو بود و پارلمان اروپا نیز قصد افزایش بودجه و تمدید برنامه تحقیقاتی (از سال ۲۰۰۷ تا سال ۲۰۱۳) را دارد. در عین حال پارلمان اروپا نیز به منظور تحکیم و تقویت تحقیقات تمام کشورهای عضو اتحادیه اروپا در علوم نانو قصد دارد کارشناسان بخش خصوصی و دیگر واحدها را برای ایجاد اجماع در برنامه ریزی تشکیل دهد تا زمینه کلی تحقیقات اتحادیه اروپا در این زمینه تقویت شود.