تعریف رادیواکتیویته
رادیواکتیویته به این معنی است که عناصر به طور خود به خود از هسته های ناپایدار اشعه منتشر می کنند (مانند اشعه آلفا ، اشعه بتا ، اشعه گاما و غیره) و برای تشکیل عناصر پایدار از بین می روند و تشعشع را متوقف می کنند (محصولات پوسیدگی). این پدیده رادیواکتیویته نامیده می شود. به انرژی آزاد شده در هنگام پوسیدگی ، انرژی پوسیدگی گفته می شود. عناصر با عدد اتمی 83 (بیسموت) یا بالاتر رادیواکتیو هستند ، اما برخی از عناصر با تعداد اتمی کمتر از 83 (مانند تکنسیوم) نیز رادیواکتیو هستند.