تبخیرکنندگان و طرفداران تهویه مطبوع خودرو مدت هاست که در حالت بسته و تاریک قرار دارند و محیط داخلی گرم و مرطوب است. پس از اینکه در هوا، گرد و غبار، باکتری ها و ویروس ها وارد داخل تهویه مطبوع می شوند، با آب متراکم پیوند می بینند و اواپراتور و اجزای دیگر را مسدود می کنند. با گذشت زمان مقدار زیادی خاک، نیکوتین، قالب، قارچ و غیره به آن می چسبند.
این وضعیت عمدتاً ناشی از ویژگی های ساختاری خود سیستم تهویه مطبوع است. سیستم تهویه مطبوع عمدتاً از فلوئولین یا ۱۳۴A به عنوان محیط استفاده می کند و هدف از تبرید از طریق دگرگونی فشار سیستم حاصل می شود. شامل اواپراتور، دریچه انبساط، کمپرسور، دمنده، کندانسور، مخزن خشک کن و خط لوله است. هنگامی که سیستم تهویه مطبوع به طور معمول کار می کند، تبخیر کننده در یک محیط سرد کار می کند و آب زمانی تولید خواهد شد که از بیرون با هوای نسبتاً گرم مواجه شود. این هم اصل طراحی لوله های آب در ساختار اواپراتور؛ محیط مرطوب اواپراتور و لوله تهویه گرد و غبار روی سطح زمینه پرورش قالب و قارچ را فراهم می کند.