نقش مدار اتصال
عملکرد جفت خازنی انتقال سیگنال AC از مرحله قبل به مرحله بعدی است. روش اتصال نیز یک اتصال مستقیم و یک روش جفت ترانسفورماتور است. بازده اتصال مستقیم بالاترین است و سیگنال تحریف نمی شود. با این حال ، تنظیم نقاط کار جلو و عقب پیچیده و درگیر است. برای آنکه نقطه کار مرحله دوم تحت تأثیر سطح قبلی قرار نگیرد ، لازم است مرحله قبلی و مرحله دوم را از نظر DC جدا کنیم و در همین زمان ، سیگنال AC را می توان به راحتی از مرحله قبل به مرحله دوم و در همان زمان ، روش انجام این کار استفاده از انتقال خازنی یا انتقال ترانسفورماتور است. آنها می توانند سیگنال های AC را منتقل کرده و DC را مسدود کنند ، به طوری که نقاط کار مراحل جلو و عقب درگیر نشوند. اما تفاوت در این است که هنگام انتقال با یک خازن ، فاز سیگنال به تأخیر می افتد. هنگام انتقال با ترانسفورماتور ، مؤلفه با فرکانس بالا سیگنال از بین می رود. در شرایط عادی ، هنگامی که یک سیگنال کوچک منتقل می شود ، از یک خازن معمولاً به عنوان عنصر اتصال استفاده می شود. هنگامی که یک سیگنال بزرگ یا یک سیگنال قوی منتقل می شود ، یک ترانسفورماتور مشترک به عنوان یک عنصر اتصال استفاده می شود.