تعریف قرنیه استراتوم
قرنیه استراتوم (لاتین برای 'لایه شاخی') بیرونی ترین بخش اپیدرم است که عمدتاً از ۱۰ تا ۲۰ لایه از سلول های مرده بدون هسته مسطح تشکیل شده است. هنگامی که این سلول ها می ریند، سلول های زیر لایه بازال به بالا رانده می شوند تا یک کوتیکل جدید تشکیل دهند.