ویژگی های آهنگ Silverstone Circuit
در سال 1973 ، ماشین هدایت شده توسط جدی Scheckte در حین گوشه Woodcote که در Silverstone اجرا می شد ، لغزید و در نتیجه تصادف زنجیرهای رخ داد که هشت اتومبیل با هم تصادف کردند. برای این منظور ، طرف مسیر منحنی کند شدن را در Woodcote Bend اضافه کرد و سپس در ادامه 1991 ، 1994 ، 1996 ، 1997 ، منحنی Woodcote اصلاح شد. در شرایطی که رقابت فزاینده ای در کشور میزبان F1 Grand Prix وجود دارد ، Silverstone همچنین به طور مداوم جاده های گل آلود و مشکلات ترافیکی جدی خود را برای جلوگیری از قدیمی بودن و از بین رفتن آنها بهبود داده است.
مسیر Silverstone دارای خطوط مستقیم و گوشه های پر سرعت است که نه تنها عملکرد ماشین را تست می کنند بلکه محدودیت مهارت و شجاعت رانندگی راننده را نیز آزمایش می کنند. در سال 1999 ، مایکل شوماخر پای خود را در اینجا شکست و قهرمانان جهان در این رقابت ها پیروز شدند تا اینکه فینال جایزه بزرگ سوزوکا ژاپن توسط میکا هاکینن به دست آورد.
آهنگ Silverstone سریع است و نیاز به داشتن ماشین آیرودینامیکی عالی دارد که هم برای راننده و هم برای اتومبیل ، خم شدن ابی و آخرین چرخش S Priory چالش برانگیز است. خم ها و خم های Luffeild کاملاً سطح هستند و رانندگان معمولاً از تنظیمات downforce متوسط استفاده می کنند. خط شروع برای این آهنگ بسیار عجیب است. همه رانندگان نمی توانند سیگنال شروع را ببینند. از آنجا که رانندگان منتظر عزیمت هستند در یک منحنی قرار دارند ، به طوری که راننده در عقب نمی تواند مستقیماً چراغ سیگنال را ببیند ، بنابراین باید به حرکت راننده در جلو توجه کرده و دستگاه را مشاهده کنید.