تنش اوج به افزایش تنش اضافه شده به تنش اولیه و ثانویه ناشی از تأثیر ناپیوستگی ساختاری موضعی یا تنش حرارتی موضعی اشاره دارد. ویژگی اصلی این است که خود محدود شونده و در عین حال موضعی است، تغییر شکل آشکاری ایجاد نمی کند و خطر آن این است که ممکن است منجر به ترک های خستگی یا شکستگی های شکننده شود.
