مقدمه ای بر دوگانگی موج-ذرات
دوگانگی موج-ذرات به این معنی است که می توان تمام ذرات یا کوانتا را نه تنها از نظر ذرات بلکه از نظر موج نیز توصیف کرد. یعنی مفاهیم کلاسیک «ذرات» و «امواج» توانایی توصیف کامل رفتار فیزیکی در محدوده کوانتومی را از دست داده اند. اینشتین این پدیده را این طور توصیف کرد: «به نظر می رسد گاهی باید از یک مجموعه نظریه ها استفاده کنیم، گاهی باید از مجموعه دیگری از نظریه ها (رفتار این ذرات) استفاده کنیم، و گاهی باید از هر دو استفاده کنیم. ما با این نوع دشواری های جدید مواجه شدیم که ما را وادار می کند واقعیت را با دو دیدگاه متناقض توصیف کنیم. دو دیدگاه به تنهایی نمی توانند پدیده نور را به طور کامل توضیح دهند، بلکه می توانند با هم ترکیب شوند. "دوگانگی موج-ذرات یکی از خواص اساسی ذرات میکروسکوپی است. در سال ۱۹۰۵ اینشتین تفسیر کوانتومی نوری از اثر فتوالکتریک را پیشنهاد کرد و مردم شروع به درک این موضوع کردند که امواج نور ماهیت دوگانه امواج و ذرات را دارند. د بروگلی در سال ۱۹۲۴ فرضیه «موج ماده» را پیشنهاد کرد و فکر کرد که مانند نور، همه ماده دارای دوگانگی موج و ذرات است. بر اساس این فرضیه، الکترون ها پدیده های موجی مانند تداخل و پراش نیز دارند که با آزمایش های پراش الکترونی بعدی تأیید شد.