مقدمه ای بر ذرات آلفا
ذرات آلفا ذراتی هستند که هنگام پوسیدگی توسط برخی مواد رادیواکتیو ساطع می شوند. آن ها از دو نوترون و دو پروتون (هلیوم-۴) تشکیل شده اند. جرم آن چهار برابر اتم های هیدروژن است. این سرعت می تواند با بار مثبت به ۲۰٬۰ کیلومتر در ثانیه برسد. . قدرت نافذ بزرگ نیست و می تواند به پوست حیوان آسیب وارد کند.
ذرات آلفا ذرات با انرژی بالا (هسته های He-4) با بار مثبت هستند که پس از عبور از محیط به سرعت انرژی خود را از دست می دهند. آن ها معمولاً با پوسیدگی برخی اتم های سنگین (به عنوان مثال اورانیوم، رادیوم) یا برخی هسته های مصنوعی تولید می شوند. ذرات آلفا در محیط اجرا می شوند، به سرعت انرژی خود را از دست می دهند، و نمی توانند به دور نفوذ کنند. با این حال نفوذ به بافت (حتی اگر نتواند نفوذ کند) می تواند باعث آسیب بافتی شود. ذرات آلفا معمولاً به طور کامل توسط پوست نکروتیک خارجی بدن انسان جذب می شوند و رادیوا ایزوتوپ های آزاد شده توسط ذرات آلفا خطری در خارج از بدن انسان ایجاد نمی کنند. با این حال، هنگامی که استنشاق یا تزریق شوند، بسیار خطرناک خواهد بود. ذرات آلفا را می توان توسط یک تکه کاغذ نازک مسدود کرد.