معرفی زاویه بروستر
زاویه بروستر که با نام زاویه قطبش نیز شناخته می شود، هنگامی که نور طبیعی حادثه ای در این زاویه وارد رابط می شود، نور بازتاب شده به صورت خطی قطبش یافته و عمود بر نور شکسته می شود. این چشم انداز به نام فیزیکدان اسکاتلندی دیوید بروستر (۱۷۸۱--۱۸۶۸) نامگذاری شده است.
هنگامی که نور طبیعی بر روی رابط دی تریک منعکس و شکسته می شود، به طور کلی نور منعکس شده و نور شکسته تا حدی نور قطبش شده هستند. نور بازتاب شده تنها زمانی قطبش خطی می شود که زاویه حادثه زاویه خاصی باشد، و جهت لرزش آن عمود بر سطح حادثه باشد. زاویه خاص زاویه بروستر یا زاویه انحراف نامیده می شود. این قانون قانون خاص بروس نامیده می شود. هنگامی که نور در زاویه بروستر حادثه است، نور منعکس شده و نور شکسته عمود بر یکدیگر هستند.
ماده زاویه بروستر این است که وقتی نور و محیط با هم تعامل دارند، حالت تشدید ذاتی نوری را در این زاویه تحریک می کند، به طوری که می توان آن را کاملاً شکست داد.