تفاوت بین اشاره گر باینری و نشانگر کد خاکستری
(1) با توجه به هماهنگ سازی دستی ، اشاره گر می تواند چندین بیت همزمان را تغییر دهد و نشانگر باینری هر بار که حرکت می کند می تواند از یک طول دلخواه پرش کند و این باعث راحتی در اجرای برخی از عملکردهای FIFO می شود (برای به عنوان مثال ، سخت افزار به طور مستقیم FIFO را از حافظه نهان کنترل می کند. یک بسته خطا در جریان داده دور ریخته می شود)؛ و نشانگر کد خاکستری فقط می تواند به سمت بالا یا رو به پایین حرکت کند.
(3) در مقایسه با هماهنگ سازی مستقیم ، هماهنگ سازی با استفاده از دستی با چندین چرخه ساعت نیاز دارد ، بنابراین داوری کامل و خالی از اشاره گرهای باینری نسبت به داوری کامل و خالی از نشانگرهای کد خاکستری "محافظه کارانه" است. برای طراحی FIFO با ظرفیت زیاد و متشکل از حافظه ، گفته می شود فضای از دست رفته به دلیل قضاوت محافظه کارانه قابل چشم پوشی نیست. اما برای یک FIFO کوچک ، این "محافظه کار" ممکن است قابل قبول نباشد. به عنوان مثال ، یک FIFO متشکل از 8 رجیستر. برای یک اشاره گر رمزگذاری شده در کد خاکستری ، در بدترین حالت ، هنگامی که FIFO توسط نویسنده قضاوت می شود ، در واقع فقط پنج داده در آن ذخیره شده است (با استفاده از هماهنگ کننده دو سطح ، ممکن است سه هماهنگ سازی دو چرخه طول بکشد. ، و عملیات خواندن در این سه چرخه اتفاق می افتد)؛ برای نشانگرهایی که دارای رمزگذاری باینری هستند ، وقتی داوری کامل FIFO انجام می شود ، ممکن است فقط در FIFO یا سه داده وجود داشته باشد (با استفاده از هماهنگ کننده دو مرحله ای ، در بهترین حالت ، پنج چرخه دست زدن به مورد نیاز است و عملیات خواندن اتفاق می افتد در هر پنج چرخه)