تعریف شکافت خود به خود
شکافت خودبخودی ، شکافت هسته اتمی بدون بمباران ذرات یا اضافه شدن انرژی. فرآیند تقسیم یک هسته سنگین به دو یا چند قطعه جرم متوسط که در همان زمان نوترون و انرژی ساطع می کنند ، شکافت خود به خودی هسته نامیده می شود. شکافت خودبخود یک شکافت هسته ای است که بطور خودبخود و بدون بمباران ذرات خارجی رخ می دهد. همچنین می تواند از نیمه عمر برای اندازه گیری مشکل شکافت استفاده کند. شکافت خود به خودی عناصر طبیعی فقط در ایزوتوپهای اورانیوم و پلوتونیوم یافت می شود. در مقایسه با پوسیدگی آلفا ، نسبت شاخه شکافت خود به خود از اورانیوم و پلوتونیوم اندک است و تقریباً نمی توان از آن چشم پوشی کرد.