تعریف قاب مرجع اینرتی
سیستم مرجعی که قوانین حرکت نیوتن در آن می تواند به شدت برقرار شود، به سیستم اینرتیال گفته می شود. قاب های مرجعی که حرکت خطی را با سرعت ثابت نسبت به قاب اینرتی انجام می دهند، همگی قاب های اینرتی هستند. یکی از وظایف اساسی اخترنمایی، مطالعه اصول و روش های ایجاد یک سیستم مرجع اینرتی است. در اخترمتری، سیستم مرجع اینرتیال تقریباً در قالب یک سیستم مختصات کاتالوگ ستاره پایه تحقق می یابد. بر اساس قطعنامه اتحادیه بین المللی نجوم در سال ۱۹۶۱، جایگاه چهارمین کاتالوگ ستاره پایه (FK4) که در سال ۱۹۶۳ منتشر شد و سیستم پایه خود در حال حاضر به عنوان سیستم مرجع اینرتیال واقعی مورد استفاده قرار می گیرد. این کاتالوگ شامل ۱۵۳۵ ستاره با بزرگی های بصری به طور مساوی توزیع شده بیشتر از ۷٫۵ است (بزرگی ها را ببینید). از هواپیمای استوایی و اعتدال ورنی به عنوان هواپیمای مرجع و نقطه مرجع سیستم مرجع اینرتی استفاده می کند (به سیستم مختصات آسمانی نگاه کنید). فرمول بندی این سیستم مرجع باید بر اساس یک مدل پیچیده منظومه شمسی یا مدل زمین باشد که تحت تأثیر حرکت زمین، منظومه شمسی و حتی راه شیری قرار خواهد گرفت. بنابراین در حال حاضر هیچ سیستم مرجع اینرتیال به شدت تعریف شده وجود ندارد. سیستم کاتالوگ ستاره پایه فوق در واقع تنها یک تقریباً از سیستم مرجع اینرتیال است.